Geen twijfel mogelijk. Onze jonge, dynamische groene en gezellige gemeente is zéker een bezoekje waard!
Locatie: Sooi Willemsplein

Herinnering aan de in 1990 overleden soldatenaalmoezenier Sooi Willems.
Legeraalmoezenier 1940-1990
Geboren te Neerpelt op 14 september 1912. Gestorven 17 februari 1990. Op 3 juli 1938 tot priester gewijd.
Stichter van MILAC (Militianenactie - werd in 1945 opgericht als een speciale dienst van het Jeugdverbond voor Katholiek Actie - J.V.K.A.). De opdracht die aan Milac werd gegeven: de voorbereiding van de toekomstige miliciens op hun legerdienst, apostolaatwerking in de kazerne, het oprichten van een inlichtingendienst en het vertegenwoordigend optreden bij officiële instanties.
Met de officiële opening van de 44ste week van de soldaat, de onthulling van het beeld van "Sooi Willems" en de inhuldiging van het "Sooi Willemsplein" op 19 januari 1991 werd op gepaste wijze hulde betoond aan "Sooi Willems" als vriend, aalmoezenier, als mens…
Het beeld is een creatie van Neerpeltenaar André Jansen.
Locatie: pastorij Herent
Het rijke verenigingsleven op 't Hènt ligt aan de basis van het ontwerp "Choufleur". Het kunstwerk werd ingehuldigd op 17 januari 2005. Met dit kunstwerk was de gemeente al aan haar zesde tweejaarlijkse kunstwedstrijd toe. Zij wil op die manier kunst in het straatbeeld brengen.
Het is een ontwerp van Caroline Coolen. De kunstenares omschrijft "Choufleur" als volgt:
Choufleur
Is een fantasiepatroonheilige voor de vereniging
en het hoofd is een wirwar van bloem- en sierkooltjes.
Het staat symbool voor verbondenheid, een rijk en bloeiend verenigingsleven en straalt levenskracht uit.
Deze tekst is ook terug te vinden aan de voet van het kunstwerk.
Vanaf zijn huidige positie, tegen de muur van het parochiehuis in Sint-Huibrechts-Lille, kijkt de Liller Meulewieker uit op het volledige dorpsplein en op het oude gemeentehuis.
Het beeld, ontworpen door Eric Vanmechelen, werd door de carnavalvereniging De Liller Meulewiekers aan de Liller bevolking geschonken ter gelegenheid van hun 33-jarig bestaan.
Op zondag 13 april 2003 werd het beeld officieel ingehuldigd onder grote lokale belangstelling.
Locatie: Dorpsstraat
Bronzen replica van de oude gietijzeren dorpspomp van Sint-Huibrechts-Lille.
Omwille van het feit dat de kern van het kerkdorp Sint-Huibrechts-Lille in het ruimtelijk structuurplan Neerpelt wordt geaccentueerd als een historische woonkern met een rijk en een lang verleden waarin de oude teutenhuizen beeldbepalende gebouwen zijn rond een centraal dorpsplein, werd een replica van de oude dorpspomp geplaatst.
De origenele dorpspomp werd afgebroken in de jaren 1950-1960.
De dorpspomp is een creatie van Eric Vanmechelen.
Locatie: Toekomstlaan
Het ontwerp, van de hand van kunstenaar Luc De Blok uit Aalst, is in brons uitgevoerd en lichtgroen gepatineerd. Het werd geplaatst in de voortuin van het Oud Dommelhof - festivalhuis en op dinsdag 30 april 2002 vond gelijktijdig met officiële opening van het 50ste festival de inhuldiging van dit kunstwerk plaats.
"De leesbaarheid van de muziekpartituur over alle landgrenzen heen" is het uitgangpunt voor dit kunstwerk:
Twee verticale (vijflijnige) notenbalken vertakken zich massaal tot twijgen (muzieknoten). Metafoor voor jong ontluikend en groeiend talent dat in groep tot muzikale prestaties komt en verbroedert. Dit deel is transparant van opbouw en steunt zich aan een ranke gesloten verticale groeiende organische lijn symbool voor leermeesters (koorleiders en dirigenten) en organisatie van het festival. De verticale groeiende opbouw van het beeld verwijst naar de groei van het festival zowel in het verleden als in de toekomst. Harmonie en ritme in de muziek worden in dit beeld nagestreefd door wisseling van open en gesloten, organisch en geometrie. Het min of meer gesloten ruggedeelte staat voor ordening, structuur en muziekuitvoering, resultaat van samenwerking tussen jongeren, ouderen en organisatie.
Locatie: Pater Pellensstraat
In herinnering van Pater Pellens
Désiré Pellens werd geboren in Neerpelt op 30 januari 1920. Hij werd tot priester gewijd op 8 juli 1945 en een jaar later in september 1946 vertrok deze missionaris voor de eerste keer naar Belgisch Kongo.
In 1960 was Kongo onafhankelijk geworden. Ondanks de gevaren keerde hij na een kort verblijf in België op 23 augustus voor de derde keer terug naar zijn missie. Daar werd hij op nieuwjaarsdag 1962 vermoord.
Het voormalig kapelletje in de Pater Pellensstraat was in 1945 met een tweeledige bedoeling opgericht, nl. als dank voor de goede afloop van een bombardement in 1944, maar het was ook gebouwd ter ere van Désiré Pellens, de eerste priester van de Damsheide. Het werd door hem ter gelegenheid van zijn eremis op 17 juli 1945 ingewijd. Het werd gebouwd door de inwoners van de Damsheide die zelf voor de nodige materialen zorgden.De gedenksteen werd in 1962 opgericht door de buren en het feestcomité. Het kapelletje en de steen bleven staan tot 1969, toen ze omwille van wegeniswerken moesten verdwijnen.
De familie en de buren vonden dit toch wel jammer: voor hen had deze gedenksteen een grote sentimentele waarde. De steen werd trouwens niet meer teruggevonden.
Nadien werd de huidige steen, geplaatst in 1971, opnieuw bij wegenwerken verplaatst naar de overzijde van de straat. De gemeente liet hem plaatsen in een mooi perkje. Eind december 2001 werd de gedenksteen verwijderd om plaats te maken voor het nieuwe monument.
Het nieuwe herdenkingsmonument is er gekomen na een kunstwedstrijd ingericht door de gemeente en is van de hand van Eric Vanmechelen.
Locatie: hoek Kerkstraat - Koning Albertlaan
Bronzen kikker geplaatst naar aanleiding van het 40-jarig bestaan van de carnavalsvereniging "De Kwakvorsen".
Het kunstwerk is een creatie van Eric Vanmechelen.
Locatie: Marktplein
Bronzen beeld, dat de aloude manier van het poeren of palingvissen, met behulp van paraplu en wormen weergeeft. Het "Poermenneke" symboliseert de manier waarop men tot de dag van vandaag nog vist in de Dommel in Neerpelt en omgeving.
Het beeld is een creatie van kunstenaar Lou Boonman en werd naar aanleiding van Open Monumentendag op 9 september 1990 officieel ingehuldigd.
Locatie: Kerkstraat
Bronzen kunstwerk dat de millenniumwissel symboliseert.
Aangezien het een ontwerp is voor een openbaar kunstwerk, zou het begrijpelijk of toch herkenbaar en interpreteerbaar moeten zijn voor het brede publiek. Daarom ontwierp de kunstenares iets figuratief. Een abstract-symbolisch kunstwerk lokt omwille van onbegrip vandalisme uit, simpel omdat het kunstwerk dan te elitair, te abstract lijkt voor de gewone man.
De figuur zelf is een pop, want het heeft niet veel zin een realistisch figuur, laat staan een portret uit te werken omdat het niet om iemand specifiek gaat. Volgens de kunstenares bestaat er geen stereotiep figuur of kan er geen afbeelding zijn van de gemiddelde mens. Een pop op groot formaat stelt de mens voor en zegt iets meer over de hedendaagse cultuur, over het onechte, het reproduceerbare, het plastieke, het “speelgoed”. Hierdoor verheerlijkt de kunstenares ook de liefde voor het onechte van het volk. Het is dan ook een verwijzing naar volkskunst en kitsch, een pop die iedereen kent, een spaarvarken of andere varkensbeeldjes die men op de vensterbank of schoorsteen heeft staan. Hierdoor denkt de kunstenares emoties op allerlei vlak los te maken bij de mensen, omdat het herkenbaar is. Men kan het mooi vinden omdat men het zelf ook in de huiskamer of slaapkamer heeft. Maar hier kantelt het werk, wat uiteraard de bedoeling is. De schaalvergroting (1m80) en materiaalgebruik zorgen toch voor een vervreemdend, ongekend iets. De kunstenares wilde graag brons combineren met polyester, wat eerder een tegenstelling lijkt. Brons staat voor het traditionele, onvergankelijke. Polyester daarentegen staat voor het nieuwe, het snelle, het onechte. Door deze materialen tegen mekaar uit te spelen denkt de kunstenares de stap naar het nieuwe millennium niet symbolisch uit te beelden of toch geen weergave te maken van een eenlijnige gedachte. De toekomst zit in het beeld zelf door de vorm, kleur, materie en materiaal. Het concept is een hedendaagse oplossing die misschien een stapje voor is op de aanvaarde openbare kunst.
Maar om het niet te conceptueel voor te doen, want wat je ziet gaat daar gaat het uiteindelijk om, wandelt deze figuur vooruit door achter zich te kijken met een varkentje dat hem voorgaat. Het varken is een link naar de problemen rond de dierlijke eetwarenindustrie of meer nog naar de hele milieuproblematiek maar op een vrolijke en humoristische manier zonder “doem”gedachte. Fin-de siècle is immers voorbij. De kleur rood is er dan ook om alles rooskleuriger en fleuriger te maken, wat goed is voor het straatbeeld van de gemeente Neerpelt.
Voor de kunstkenner is er een link met het werk “Pornocrates” van Felicien Rops, ten tijde van het fin-de siècle van de 19de eeuw, waar een halfnaakte vrouw voorbij wandelt aan heel de geschiedenis met een varken voorop aan de leiband. Het zei iets meer over de toen heersende maatschappij.
Het kunstwerk is van de hand van Caroline Coolen en werd geplaatst in 2000.
Ter gelegenheid van het 75 jarig bestaan van de St. Willibrordusscoutsgroep Neerpelt centrum, in augustus 2006, werd op de rotonde in de Norbertinessenlaan een beeldje van de scout opgesteld.
Het beeld is een ontwerp van Eric Vanmechelen.
Locatie: Natuurreservaat Hageven
“De verkeerde Lieve Heer” is gelegen langs de Bergeykse Dijk in een grensoverschrijdend natuurgebied Hageven-Plateaux. Het Hageven is een beschermd landschap van meer dan 213 ha en de Plateaux hebben een oppervlakte van meer dan 327 ha.
De oorsprong van het monument situeert zich ten tijde van de aanleg van de wateringen aan de Bergeykerdijk o.l.v. ir. Keelhoff. De dorre heidegrond zou bevloeid worden met het water van het pas gegraven Kempisch kanaal. Het monument werd in 1847 opgericht naar aanleiding van deze werken. Op de voorzijde van de sokkel in Maaslandse kalksteen werd “AMDG 1847” (Ad Maiorem Dei Gloriam) ingebeiteld. Op de sokkel werd een gietijzeren kruis aangebracht met Christus die het hoofd naar links neigt. Omdat een Christushoofd normaal naar rechts neigt, werd het monument door de plaatselijke bevolking zeer snel de “Verkeerde Lieve Heer” genoemd.
De Bergeykerdijk was vroeger een verbindingsweg waarlangs bedevaarders uit de omgeving van Bergeyk naar het Sint-Janskappelletje in Overpelt gingen en de Verkeerde Lieve Heer was een rustpunt op hun voettocht.
Wegens de historische en volkskundige waarde van het monument werd “De Verkeerde Lieve Heer” bij ministerieel besluit van 28 oktober 1999 beschermd.
Locatie: middenberm aan de rotonde op de Norbertinessenlaan
Het vredesmonument is een shelter voor alle soorten dromen, een open toren die onze individuele dromen toelaat en tegelijkertijd oproept tot een universele vredesdroom.
De shelter is een ontmoetingsplaats waar elke droom kan komen schuilen tegen weer en wind.
De dromen krijgen vorm in de wolken die verschillen van vorm en kleur. Ze verwijzen naar het multiculturele van onze samenleving. In en rond dit vredeshuis ontmoeten de eeuwenoude tegenstellingen tussen standen, rassen en ideologieën elkaar. In volle respect voor de verschillen komen ze samen om hun gemeenschappelijke vredesdroom te bespreken en te realiseren.
Het is een ontmoetingsplaats voor de toevallige voorbijganger die wordt opgeroepen tot broederschap tussen alle mensen.
Het vredesmonument is een creatie van Hilde Keunen.
11 november 1999
| Annemie Keunen | tel. + 32 11 80 97 46 |
